Kluczowe czynniki przy wyborze kleju

Kluczowe czynniki wyboru kleju----Zasady techniczne i praktyczne kryteria wyboru


Podstawową funkcją klejów jest pokrywanie powierzchni klejonych elementów i łączenie ich ze sobą. Podczas produkcji zespołów klejonych pierwszym priorytetem jest wybór odpowiedniego kleju spośród różnych dostępnych typów. Poniżej przedstawiono kilka kluczowych czynników wpływających na wybór kleju.

1. I. Zespoły łączone

Cały proces przetwarzania podczas wytwarzania zespołów klejonych wywiera różny wpływ na dobór kleju. Wstępna obróbka klejenia tworzy specyficzne warunki powierzchniowe na klejonych powierzchniach, które bezpośrednio determinują ostateczną skuteczność wiązania. Jeżeli nie ma możliwości modyfikacji takich warunków powierzchni, należy wybrać klej kompatybilny z istniejącą powierzchnią. Przy wyborze kleju należy również wziąć pod uwagę procesy obróbki po sklejeniu gotowego łączonego elementu. Jeśli sklejony zespół służy jako pojedyncza jednostka do połączenia z innymi komponentami, właściwości manipulacyjne wybranego kleju muszą być zgodne z rytmem produkcyjnym innych procedur roboczych. Ponadto fizyczna postać kleju (płyn, pasta, folia lub ciało stałe) powinna odpowiadać metodom produkcyjnym zastosowanym w sklejanym zespole.

1. II. Właściwości materiałów przylegających

Właściwości fizyczne i chemiczne materiałów klejonych, jak również wymagane standardy przygotowania powierzchni przed klejeniem, stanowią kolejny krytyczny czynnik przy wyborze kleju. Celem doboru na tym etapie jest maksymalizacja siły wiązania na styku złącza, tak aby połączenie nie uległo spójności podczas testowania, a nie uległo uszkodzeniu na styku kleju i materiału klejonego. Tylko w ten sposób można w pełni osiągnąć maksymalną wytrzymałość kleju.

1. III. Wytrzymałość przylegających materiałów

Podłoża o niskiej wytrzymałości mogą być słabsze niż sam klej, co powoduje uszkodzenie spójności występujące wewnątrz klejonej warstwy, a nie w warstwie kleju.

W przypadku takich zastosowań wybrany klej powinien umożliwiać sklejanemu zespołowi wytrzymanie wszystkich warunków fizycznych, jakie może wytrzymać materiał bazowy, bez ryzyka uszkodzenia wiązania. W tym przypadku zastosowanie klejów o wysokiej wytrzymałości doprowadziłoby do przekroczenia specyfikacji klejonych materiałów i niepotrzebnych dodatkowych kosztów.

1. IV. Grubość przylegających materiałów

Kolejnym czynnikiem, którego nie można przeoczyć, jest fizyczna postać kleju. Kleje na bazie rozpuszczalników mają tendencję do marszczenia się na krawędziach spoin podczas klejenia folii termoplastycznych lub ich laminatów kompozytowych; jednakże stosowane do sztywnych tworzyw termoplastycznych często obniżają wymagania dotyczące wstępnej obróbki powierzchni podłoża. Specjalna geometria łączników często ułatwia aplikację określonego rodzaju klejów. Do klejenia krawędzi pomiędzy aluminiowymi strukturami o strukturze plastra miodu a płaskimi blachami, płynny podkład w połączeniu z termoutwardzalnymi foliami samoprzylepnymi wzmocnionymi tkaniną z włókna szklanego zapewnia optymalną skuteczność łączenia. Kleje w formie pasty są wygodne do wytwarzania wymienników ciepła poprzez łączenie miedzianych żeber i rur aluminiowych. W przypadku podłoży porowatych bardziej odpowiednie są kleje o wysokiej lepkości lub pasty

1. V. Kompatybilność materiałów klejących i klejących

Niekompatybilność kleju i kleju spowoduje uszkodzenie wiązania sklejanego zestawu. Dzieje się tak nawet wtedy, gdy tylko jeden składnik kleju jest niezgodny z materiałem klejonym. Przykłady są następujące: części metalowe skorodowane przez kleje kwasowe lub zasadowe; plastyfikatory migrujące z elastycznych tworzyw sztucznych do kleju i powodujące uszkodzenie wiązania międzyfazowego; rozpuszczalniki lub substancje lotne zawarte w kleju atakują folie z tworzyw sztucznych. Dlatego też, jeśli to możliwe, wraz z próbkami kleju należy dostarczyć szczegółowe specyfikacje właściwości. Będzie to niewątpliwie korzystne zarówno dla producentów klejów, jak i techników wykonujących procesy klejenia.

1. VI. Wymagania dotyczące przechowywania zespołów klejonych

Chociaż warunki użytkowania zespołów klejonych zwykle przyciągają wystarczającą uwagę, często pomija się warunki ich przechowywania. Właściwą praktyką jest uwzględnienie na etapie doboru kleju nienormalnie ekstremalnych temperatur i obciążeń udarowych, jakie mogą napotkać sklejane zespoły podczas transportu i przechowywania.

1. VII. Koszt

Oceniając cały proces klejenia jako całość, przydatność właściwości kleju ma większe znaczenie niż koszt surowca. Oprócz ceny jednostkowej samego kleju, w procesie wyboru należy również uwzględnić wydajność produkcji i inne powiązane czynniki. Sam wybór najtańszego kleju bez uwzględnienia odpowiednich kryteriów wymienionych poniżej niekoniecznie zapewni korzystne korzyści ekonomiczne:

Ogólna skuteczność wiązania

Łatwość nabycia sprzętu potrzebnego do aplikacji i przetwarzania

Czas cyklu zużywany przez procedurę łączenia

Koszty pracy związane z montażem kleju i kontrolą

Ilość wytwarzanych odpadów w porównaniu z alternatywnymi technologiami łączenia

Ogólnie rzecz biorąc, kleje szybkoprzylepne, które umożliwiają uproszczoną procedurę klejenia, są opłacalne nawet przy nieco wyższej cenie jednostkowej, pod warunkiem, że eliminują potrzebę stosowania skomplikowanych przyrządów montażowych lub form.