Uithardingsproces van lijm

Uithardingsproces van lijm

Uithardingsmethode:

Het uitharden van lijmen gebeurt via fysische methoden, zoals verdamping van oplosmiddelen, emulsiecoagulatie en smeltkoeling, en chemische methoden.

• (1) Heetmeltlijm: De polymeersmelt stolt door afkoeling nadat deze het te verlijmen oppervlak heeft bevochtigd.

(2) Oplossingskleefstof: Naarmate het oplosmiddel verdampt en de oplossingsconcentratie toeneemt, stolt het geleidelijk en heeft het een bepaalde sterkte.

(3) Emulsiekleefstof: Naarmate het water in de emulsie geleidelijk in het poreuze hechtmiddel doordringt en verdampt, blijft de emulsieconcentratie toenemen, en ten slotte condenseren de colloïdale polymeerdeeltjes als gevolg van het effect van oppervlaktespanning. Wanneer de omgevingstemperatuur hoog is, condenseert de emulsie tot een continue kleeffilm, terwijl wanneer de omgevingstemperatuur laag is en de minimale filmvormingstemperatuur (MFT) een witte discontinue kleeffilm wordt gevormd. Emulsiekleefstoffen zijn voornamelijk polyvinylacetaat en zijn copolymeren en acrylzuurcopolymeren.

(4) Thermohardende lijmen De multifunctionele monomeren of prepolymeren van thermohardende harsen ondergaan polymerisatiereacties. Naarmate het molecuulgewicht toeneemt, veranderen de molecuulketens en verknopen ze, waardoor een onoplosbare gel of basische stolling ontstaat. Het verlengen van de uithardingstijd en het verhogen van de uithardingstemperatuur binnen een bepaald bereik zijn niet gelijkwaardig, en het verlagen van de uithardingstemperatuur is moeilijk te compenseren door de tijd te verlengen. Omdat er een bepaalde chemische reactie moet plaatsvinden tussen de lijm en het oppervlak van het hechtmiddel, is hiervoor een voldoende hoge temperatuur nodig.

Uithardingsdruk:

Het is gunstig dat de lijm volledig in het oppervlak dringt; het is gunstig voor het verwijderen van laagmoleculaire vluchtige stoffen die worden geproduceerd door de uithardingsreactie van de lijm; het is gunstig voor het verwijderen van vluchtige oplosmiddelen die in de lijmlaag achterblijven; het is gunstig voor het regelen van de dikte van de lijmlaag; lijmen met een hoge viscositeit hebben vaak dikkere lijmlagen, en de aanpassing van de uithardingsdruk bepaalt het diktebereik van de lijmlaag.

Laat de lijm na het aanbrengen een tijdje zitten, dit heet pre-curing. Wanneer de viscositeit van de lijm toeneemt, oefen dan druk uit om de uniformiteit van de dikte van de lijmlaag te garanderen.

Uithardingstemperatuur:

Als de uithardingstemperatuur te laag is, is de verknopingsdichtheid van de lijmlaag te laag en is de uithardingsreactie onvolledig; als de uithardingstemperatuur te hoog is, kan de lijm gemakkelijk loskomen of de lijmlaag broos worden, wat resulteert in een afname van de hechtsterkte. Verwarming is bevorderlijk voor de diffusie van moleculen tussen de lijm en de verbonden delen, wat kan helpen bij het vormen van chemische bindingen.

(1) Directe verwarmingsmethode in een oven: gebruik een luchtblaasapparaat om een ​​uniforme warmteoverdracht te garanderen.

(2) Externe verwarmingsmethode: de warmte wordt snel overgedragen naar de binnenkant van de lijmlaag, waardoor de uithardingstijd aanzienlijk wordt verkort. Ultrasone verwarmingsmethode: geschikt voor het door hitte uitharden van visco-elastische lijmen en oplosmiddelvrije lijmen, maar niet voor thermohardende harde lijmen.